فانوس خيال ما

2009-12-26T15:41:00.001Z

2009-04-04T10:17:00.001Z

در پايان نوروز، سبزه را به رودخانه انداختم

88

2009-03-20T07:55:00.000Z

2009-03-15T20:45:00.000Z

2008-05-14T06:19:00.001Z

شماره‌ 378 ماهنامه‌ فیلم - ویژه بهار 1387 منتشر شد فهرست مطلب‌هاپرونده‌ی یک موضوع: ادبیات و سینمانور و کلام/ مطالب و یادداشت‌هایی از چند نویسنده: رضا امیرخانی/ محمد بهارلو/ فیروز زنوزی جلالی/ ابوتراب خسروی/ ناهید طباطبایی/ داود غفارزادگان/ مصطفی مستور/ علیرضا محمودی/ علیرضا محمودی ایرانمهر/ جمال میرصادقی و مهدی یزدانی‌خرم درباره‌ی فیلم‌های ایرانی مورد

2008-04-13T14:37:00.003Z

شرح و تفصيل بيشتر در اين نشانی

2008-03-28T21:41:00.004Z

جای آن دارد که چندی هم ره صحرا بگيرم...

2008-03-19T16:51:00.007Z

سال نو مبارکاين هفت سين را همين چند دقيقه ی پيش چيده ايم و هنوز نشمرده ايم.مجله و تقويم مان به لطف دوستان فراهم است و عکس ماهی هایحوض امامزاده ابراهيم ابيانه را گذاشته ايم آن پشت. سنبل را شاگردانمکه دوستان عزيزم هم هستند هديه داده اند. بوی اسپند و ماهی شب عيد ازآشپزخانه می آيد. پلو حاضر است و زعفران توی استکان و مهمان در راه،و ياد همه ی دوستان مان هستيم.فالله خير حافظ و هو ارحم الراحمين.

2008-03-16T15:41:00.004Z

شماره‌ی 376 ماهنامه فیلم، ویژه‌‌ی نوروز 1387 منتشر شد فهرست برخی از مطالب اين شماره:بهاریه: نوشته‌هایی از پرویز دوایی، احمدرضا احمدی، جواد طوسی، فرهاد توحیدی، سروش صحت، مینو فرشچی، مصطفی جلالی‌فخر و پرویز نوریدر رثای محمود اسدی (1386-1326):

2008-02-23T15:03:00.004Z

برای اطلاعات بيشتر درباره ی اين شماره اينجا را کليک کنيد

2008-02-10T10:21:00.000Z

با همين يکی دو گل، کنارِ راه

2008-01-09T00:44:00.000Z

پشت ديوار انتظاروقتی جوان بودم، شبهای برفی، خوابم نمی برد. حالا نه برفی هست، نه من جوان هستم. با اين حال نشسته ام و دارم به اين ترانه گوش می کنم که خواننده ی مازندرانی اش با صدای غم انگيزی که آدم را ياد شهرهای کوچک می اندازد؛ می خواند: "غريبانه، نشسته ام بيدار. نهاده سر، به شانه ی ديوار..." و ادامه می دهد: "به يادت ای جان، به دل غمی دارم. نه همنوايی، نه همدمی دارم."و بعد با يک حال و لحن ديگری که

2007-12-31T13:52:00.000Z

وبسايت فصلنامه فيلم اينترنشنالوبسايت فصلنامه ی فيلم اينترنشنال راه افتاد.با آرزوی موفقيت برای دوستان و اميد بهاين که وبسايت ماهنامه فيلم هم راه بيفتد.اطلاعات بيشتر درباره ی اين وبسايت بهزبان فارسی در اينجا قابل دسترسی است.

2007-12-10T22:06:00.000Z

موسيقی ايرانی با اجرای ارکستر راديو نروژ

2007-12-09T07:34:00.000Z

کفشدوزک چند روزی مهمان ما بود. در اين صبحگاه، داشتروی شيشه ی بخار گرفته ی پنجره برای خودش راه می رفت

2007-12-08T10:26:00.000Z

يک سرازيری پر از برگهای پائيزی، يک روز ديگر

2007-12-04T07:14:00.000Z

پائيزِ اين روزها

2007-11-01T20:15:00.000Z

2007-10-28T18:54:00.001Z

سه منظره ی پائيزی از همين حوالیاز گردش امروز صبح روی برگهای پائيزیآجر و گل سرخ - که از بهار به يادگار مانده... و سر کوچه ی ما، برگ قرمز شده است

2007-10-18T22:29:00.000Z

گردشی روی چمناين حال اين روزگار ما است. گردشی روی چمن. روی برگهای پائيزی. با احتياط که مبادا قامت چمن تا شود يا برگ خشک بشکند. يا کفشدوزک که به تماشای باغ آمده زير پا بماند.اين حال اين روزگار ما است. رفتن. سبک، زير بار اين کوه استخوان. نازک، در تنگنای گذرگاه عافيت . با احتياط، که گم نشويم.می رويم و باز به همينجا می رسيم. اگر برسيم.اگر.

2007-10-16T21:33:00.000Z

پستچی ها رفيق ما را جا گذاشتندخدا از سر تقصيرات اين پستچی های انگلستان نگذرد. اين يکی دو هفته بيشترش را در اعتصاب بودند. دعوتنامه ی عباس ياری عزيزم دير به دستش رسيد و به جشنواره نمی رسد. خود ما هم که با جشنواره و ايستگاه واترلو که درست پشت محل برگزاری جشنواره لندن است فقط چهل مايل و يک قطار فاصله داريم، اصلا نمی دانستيم که چند روز ديگر چراغ جشنواره روشن می شود. البته قطارش از آنهاست که در همه ی

2007-10-14T17:35:00.000Z

فقطفقط تراکتور سازی.

2007-10-11T19:47:00.000Z

سيب در مهاين عکس را امروز صبح گرفتم. به هنگام عبور از کنار رديف درختان سيب که لای پرده ی مه خوابيده بودند. منگ و عرق کرده و آبدار.مه تقريبا داشت کنار می رفت اما آفتاب هنوز در نيامده بود. و هنوز حسرت می خورم که چرا نيم ساعتی پيش از آن که از رودخانه می گذشتم، عکس آب و مه و درخت را برنداشتم.اگر عمری باقی بود، شايد بامدادی ديگر. اما ...(برای ديدن تصوير بزرگتر، روی عکس کليک کنيد).

2007-10-08T07:41:00.000Z

آفتابیبالاخره خوابم برد. توی رختخواب کوچک خودم که از بچگی بچه ها به جا مانده و وقتی آنها قد کشيدند و تشک برای شان کوچک شد، به من رسيد. خوابيدم روی ملحفه ی نيلی که گوشه هايش از روی تشک به روی قاليچه ی افغان طرح ترکمن دامن کشيده و از هر طرف که دست دراز کنم، دستم می رسد به حافظ و ادوارد براون و عبيد زاکانی و شماره ی فردا صبح روزنامه های محافظه کار بريتانيای کبير. و يک حشره ی کوچک که گويی اين دو شب

2007-10-03T06:06:00.000Z

در انتظام و تمشيت اموربا مراجعت بهجت اثر حاج خانم، نور ايمان بر استان سلطنتی بارکشاير هم تابيده و ديشب شله زرد با شکوهی در اين ناحيه به هم رسيد و فقرا نصيبی بردند. الهی شکر. عکس ديگ و کاسه را هم انداخته بوديم، می خواستيم اينجا بگذاريم؛ خوف کرديم ريا بشود. نگذاشتيم. اصولا با مراجعت حاج خانم نور ايمان برقرار، تغذيه در حد مجاز و مطلوب و مخصوصاً نظم به طور کلی برقرار است.

2007-10-01T18:19:00.000Z

حيفبعد از قرنی ايميلم را چک کردم. استاد رحيم قاسميان از خود آمريکای جهانخوار ايميل داده بودند برای ابراز محبت. خدا حفظ شان کند. اگر در ايران مانده بود، حالا حتما او را می بردند فيلم و سريال بازی کند. ديگر دوستان مان که بر و رويی داشتند که همگی سر از سينما در آوردند.سی سال پيش، يک روز با رحيم در رستوران انجمن فرهنگی ايران و آمريکا در خيابان وزرا - که آشپز يونانی داشت - ناهار می خورديم. يک خانم

2007-09-19T18:31:00.000Z

پراکندگی پائيزی مسير پياده روی بازهم کوتاهتر شد. چنان سرد شده که آدم خيال می کند زمستان است. با اين حال ديده ام که ديگران با تی شرت و گاهی بی شرت بيرون می روند. اين شعله که پائيز بر چمن کشيده، آدم را می ترساند. کنار رودخانه باد خنک در ميان جگنها می پيچد. آدم ياد مولوی می افتد. يا به قول دوستانم "رومی". و لابد خيال می کنند منظورشان از روم، ايتالياست. به قول جان وين: "دکی! اينو باش".**آن هفته نزديک

2007-09-16T06:37:00.000Z

هندوانه و سفيداب و آفتاب اين قاليچه ی افغان را ديروز در لندن خريدم. رد می شدم. يکدفعه چشمم را گرفت. البته يکدفعه ی يکدفعه هم نبود. از نوروز پيرارسال دنبالش بودم تا بالاخره پيدايش کردم. فرش فروشی خيلی بزرگی بود. اول ديدم و پسنديدم و بعد با يکی از دوستان که کارشناس خبره ی افغانستان است برگشتيم. صاحب مغازه داشت نماز می خواند. نمازش که تمام شد ما را ديد. با لبخند و دوستی معامله کرديم. برايم بسته بندی

2007-09-10T19:22:00.000Z

شماره‌ 367 ماهنامه‌ فیلم، 21شهريور 1386 ويژه‌ی روز ملی سينمای ايران منتشر شد نه خير، نمی شود. اين شماره ی ماهنامه فيلم ديگر آنقدر استثنايی و آنقدر ويژه است که بايد کل اين پست را به آن اختصاص بدهيم و نمی شود بگذاريمش توی قوطی و اين کنار چاپش کنيم.

2007-09-08T09:26:00.000Z

قُمری و مارمولکقرار است امروز آفتابی باشد. عجالتاً که ساعت حدود ده و نيم صبح است، آسمان به رنگ ماست، پشت شيشه ديده می شود. همين آسمانی که قرار است آفتابی باشد.**ديشب، نيمه های شب، صدای مرغ حق بيدارم کرد. آنقدر روشن و شفاف اين کلمه را می گفت که فکر کردم شايد مردی بر درخت نشسته است. نه مرغی.***سفرنامه جيسن اليوت به ايران را می خوانم. نم نم. يواش يواش. تنها سفرنامه ای است که به مردم و سرزمين ايران

2007-08-26T09:39:00.000Z

گل اناره هندونه شماره‌ی 366 ماهنامه‌ی فيلم، شهريور 1386 منتشر شد.بخشی از فهرست مطالب اين شماره:هرچه گران‌تر، بهتر: تأثير بازار غير قانونی قاچاق فيلم بر فعاليت ويدئورسانه‌های خصوصیبه راه خود می‌روم: گپی با ایرج قادریواقعه‌نگاری يك درد: حکايت ارزانی جان سينماگر و گرانی مزد گورکن (مروری بر حادثه‌ی صدمه دیدن مصطفی کرمی)جنبش پاتوق‌های سینمایی: تهران تا سال 1390 صاحب پنجاه سالن جدید سینما می‌شودسينماي

2007-08-22T17:57:00.000Z

گل زرد و گل زرد و گل زرد... (با تجديد نظر و اضافات) شماره‌ی 366 ماهنامه‌ی فيلم، شهريور 1386 منتشر شد.بخشی از فهرست مطالب اين شماره:هرچه گران‌تر، بهتر: تأثير بازار غير قانونی قاچاق فيلم بر فعاليت ويدئورسانه‌های خصوصیبه راه خود می‌روم: گپی با ایرج قادریواقعه‌نگاری يك درد: حکايت ارزانی جان سينماگر و گرانی مزد گورکن (مروری بر حادثه‌ی صدمه دیدن مصطفی کرمی)جنبش پاتوق‌های سینمایی: تهران تا سال 1390

2007-08-21T18:51:00.000Z

سيل ما را نمی برد؟ شماره‌ی 366 ماهنامه‌ی فيلم، شهريور 1386 منتشر شد.بخشی از فهرست مطالب اين شماره:هرچه گران‌تر، بهتر: تأثير بازار غير قانونی قاچاق فيلم بر فعاليت ويدئورسانه‌های خصوصیبه راه خود می‌روم: گپی با ایرج قادریواقعه‌نگاری يك درد: حکايت ارزانی جان سينماگر و گرانی مزد گورکن (مروری بر حادثه‌ی صدمه دیدن مصطفی کرمی)جنبش پاتوق‌های سینمایی: تهران تا سال 1390 صاحب پنجاه سالن جدید سینما

2007-08-19T09:31:00.000Z

در روزهای بارانیدر روزهای بارانی چه می توان کرد؟ ديروز انبوهی از لوبيا را که يکی از دوستان از باغ خانه اش آورده بود، شستم. خشک کردم. خرد کردم. به تدريج تفت دادم و برای لوبيا پلو آماده کردم و مقداری را هم گذاشتم در فريزر. برای آينده. امروز مطابق دستور دوست عزيزم خانم گلی امامی از روی کتاب آشپزی بدون گوشت ايشان بساط آش رشته را به راه انداختم. هوا سرد شده و می چسبد. خانم امامی عزيز در اين نسخه از

2007-07-24T22:56:00.000Z

سيل ما را نمی برد شماره‌ی 365 ماهنامه‌ی فيلم، امرداد 1386 منتشر شد.فرازهايی از اين شمارهاز نقد فیلم رییس (مسعود کیمیایی): مرام یعنی من!جواد طوسی: نمی‌خواهم این‌قدر وام‌دار گذشته‌ات باشم و از قیصر، رضا موتوری، بلوچ، خاک، گوزن‌ها، خط قرمز، دندان مار و اعتراض مایه بگذارم ولی آیا نگاه جامعه‌شناختی‌ات در سال 85 و 86 همین است که در رییس می‌بینیم؟ ... ترجیع ‌بند این سال‌هایت شده این جمله که جامعه دیگر

2007-06-10T10:28:00.000Z

همه رقم موجود است تمام ترانه ی "بی تربيت" و بخشی از ترانه ی "همه رقم موجود است" از آلبوم "عشق سرعت" درباره ی ويژگيهای رسانه است. اهل رسانه بشتابند که به قول آن سنگ قبر قطعه ی نمی دانم چند بهشت زهرا:"ای اهل سخن، سخنسرايی اينجاست."ترجيع بند ترانه ی "همه رقم ..." شباهتی هم به بندی از ترانه ی Something is wrong in this house today از گروه آلن پارسونز پراجکت دارد البته.

2007-06-01T17:07:00.000Z

آغاز و سالگرداز پيشرفت و گسترش راديو در ايران هميشه لذت می برم. ديروز راديو پليس راه در ايران راه افتاد. هم روی اف ام و هم روی ای ام. هم برای مسافران و رانندگان مفيد است، هم تنوع محيط را زياد می کند و شايد هم مثل هر ايستگاه تازه ای ايستگاههای مجاورش را هم رونق بدهد. تبريک به دوستان.**سی ان ان امروز 27 ساله شد. هيجان روزهای اولش هيچوقت يادم نمی رود. برای خودش يک انقلاب بود و محيط رسانه ای جهان را

2007-05-29T08:39:00.000Z

سيم آخراين بيت از يک ترانه ی فارسی که امروز شنيدم برايم جالب بود:"ای عرش کبريايی، چيه آخه تو سرت؟کی با ما راه می آيی؟ جون مادرت"!

2007-05-28T11:24:00.000Z

شادی همشهريانجمعی از همشهريان محترم ما در حال فعاليتهای روزانه.به قول قديمی ها که : "ای جوان در جوانی شادمانه بزی!"زيرا آنطور که قديمی های ديگر گفته اند:"که جهان نيست جز فسانه و باد"اينجا هم از همان جاهاست که آدم نمی داند بايد نقطه را داخل گيومه بگذارد يا بيرون آنچونکه نه قديمی ها و نه جديدی ها چيزی درباره ی آن نگفته اند.... نزديک بود يادمان برود لينک سايت شماليها را اضافه کنيم.

2007-05-26T18:31:00.000Z

جان وين نور به قبرش ببارد. هرچه خاک آن مرحوم است، عمر شما باشد. اگر عمرش را به شما نداده بود، امروز درست صد سالش می شد: مرحوم مغفور جنت مکان جان وين. رسانه های از همه جا بی خبر فارسی زبان اصلا انگار نه انگار که اگر جان وين عمرش را نداده بود به شما، الان صد سالش بود. يعنی می گويی صدسالگی جان وين کم چيزی است؟ يعنی جان وين و اصولگرايی و اين چيزها هيچی ديگر؟ باشد! شماره‌ی 363 ماهنامه‌ی فيلم، خرداد

2007-05-23T21:02:00.000Z

شماره‌ی 363 ماهنامه‌ی فیلم، خرداد 1386 منتشر شد ببخشيد. فرصت نشد در فاصله ی معرفی دو شماره ی اخير ماهنامه فيلم چيز ديگری بنويسم. يک بار مسعود مهرابی به شوخی گفته بود "اگر قرار است اين صفحه منحصر به معرفی ماهنامه باشد، يوزر نيم و پسوردش را بده،

2007-05-12T07:07:00.000Z

شماره‌ی 362 ماهنامه‌ی فيلم، ويژه‌ی بهار 1386 منتشر شد فهرست مطالبوطن ما سينما است!: گفت‌وگوی اختصاصی با ژان‌ميشل فرودون سردبير «كايه دو سينما»يادهايی از رسول ملاقلی‌پور: نوشته‌ی ناصر چشم‌آذر و مسعود بهنامآزادی بدون امنيت: افغانستان، سينما و آزادی:

2007-04-28T08:26:00.000Z

حرير و ماهيگيرمجموعه نوشته های استاد علی حاتمی که اخيرا هديه گرفته ام حسابی دوست داشتنی و روح نواز است. مخصوصا متن يکی دو نمايش تلويزيونی که در نوجوانی از تلويزيون کانال 3 ثابت پاسال ديده ام خيلی برايم خاطره انگيز بود. آنقدر که خانه آجری مان را با پرده های حصيری و داربست انگور بی دانه ی قزوينی و درخت سيب نروک و حوض و فواره و پاشويه اش به يادم آورد و يک دستگاه تلويزيون سيرا با دکمه ها و

2007-04-27T21:12:00.000Z

اين چند روزدو فيلم اخراجی ها و به نام پدر را ديدم. برخی بازيگران و عوامل توليد در هردو فيلم يکی بودند و فيلمبرداری اخراجی ها آشکارا بهتر بود.**اين چند روز را در سفر بودم. کمی آفتاب. کمی نسيم خنک. کمی بازار و مسجد و مناره و مقدار بسيار زيادی گفتگو. کمی آسمان و اقيانوس فيروزه ای. مقدار زيادی آجيل. يک کتاب خيلی خوب در دو جلد. چند فيلم از جمله تقاطع و گيلانه، اين بار نسخه ی قابل ديدن. شماره‌ی 361

2007-04-21T17:23:00.000Z

شماره‌ی 361 ماهنامه‌ی فيلم، ارديبهشت 1386 منتشر شد نگاهی به برخی مطالب اين شماره:فلاش‌بك: نقد و نظر خوانندگان مجله درباره‌‌ی مطالب شماره‌های گذشته و نويسندگانشخشت و آينه: دور از تو انديشه‌ی بدان/ بازيگران بخوانند/ رويدادها، خبرهای كوتاه، از ميان كاروان: عزيز رفيعيی (1386-1302)اشاره به دور: سوءقصد به خانواده‌ی مخملباف/ چند خبر از كيارستمي/ مانی حقيقی،

2007-04-15T07:53:00.000Z

در چشمه ی آب گرم از بعد از ظهر آفتابی ديروز استفاده کردم و به تماشای شهر باس سپا رفتم که معنی اسمش کم و بيش می شود چشمه ی آب گرمدر قسمت سوم عکس پانوراما کمی بی دقتی کردم، تصوير در يک سوم سمت راستش يک قوس اضافی برداشت. ببخشيداينجا تالار هنرهای زيبای آن استو اينجا، يعنی پلاک 4 اينجا روزگاری خانه جين آستين بودهتا من بيايم عکس بگيرم رسيده بوديم به نمره 10 و 11اينجا هم مرکز جين آستين استاين هم منظره

2007-04-14T10:52:00.000Z

رفته ها و مرده ها*با پسرم می رفتيم هتل اينترکانتيننتال. توی خيابان آريامهر. نبش وصال. می نشستيم توی لابی. پسرم پپسی می خورد و من سون آپ. گاهی هم من خيار و سکنجبين می خوردم. برای حفظ ميراث فرهنگی. سال 1354 و 55. امروز فيلمش را پيدا کردم. بلافاصله از روی فرمت باستانی سوپر هشت ديجيتايز کردم. ديجيتال کن تا کامروا باشی. داشتم دنبال فيلم پسر دايی ام می گشتم که هفته ی پيش درگذشت. عمرش را داد به شما.

2007-04-04T21:24:00.000Z

وقتی که از ترانه تهی باشی*چه روز خوبی بود! خستگی چند روز و شب گذشته در کمتر از يک دقيقه از تن و جانم رفت. هيچ چيز زيباتر و تماشايی تر از شوق آدمها در لحظه ی آزادی نيست. **صبح با يکی از دوستان عزيزم در تهران صحبت کردم. چند کلمه. بريده بريده. ساده. خوب. همراه با آرزوی خوشی. "دوستی رسم خوش آيندی است" و در تلخ ترين لحظات، آدم را -وقتی که از ترانه تهی باشد - شاد می کند. ***ديروز سبزه ی نوروز را در آب

2007-03-25T11:15:00.000Z

با همين يک ذره آفتاب عدس فرانسوی با همين يک ذره آفتاب امروز توی بشقاب قد کشيده و رعنا شده و ديگر معلوم است که "عدس" است. درست مثل جوجه اردکهايی که در ميان صد تا جوجه ی ديگر هم معلوم می شود اردکند. هرچند که هويت اردکی يا "اردکيت" آنها از همان موقعی که از تخم در می آيند، از نوک پهن و پاهای شان پيداست.اگر حوصله و فرصت کردم، می گذارمش کنار گلدان سنبل و عکسش را می گيرم و می گذارم اينجا.برای ديدن جوجه

2007-03-24T10:21:00.000Z

اگر، آيا، کاشکیتمام سفره ی عيد امسال همين است. يک بشقاب عدس که اينجا پشت پنجره، کنار چند شاخه گل، آفتاب می خورد. سال به سال از رونقش کم می شود. اما هنوز هست. مثل خود زندگی. آميخته با هزار نگرانی و يکی دو اميد که مثل همه ی اميد ها ريشه اش در چيزی در ماورای يقين است. در اگر، در آيا و در کاشکی. امروز شماره ی نوروزی ماهنامه ی فيلم آمد و من که اين بالا درست در همينجا نشسته بودم درست مثل خوانندگان مجله

2007-03-20T10:03:00.000Z

شماره نوروزی ماهنامه فيلم با مطالب و گزارشهای خواندنی و بهاريه های زيبا منتشر شد.برای اطلاع بيشتر از نوشته ها يی که در اين شماره ماهنامه فيلم چاپ شده، اينجا را کليک کنيد. اين روزهاگزارش کشاورزی: ای زلف سرکجتدوباره سبز کرده ام. بار اول نمی دانم اين خانم هندی که سر کوچه ی ما بقالی دارد به اين عدسها چه فلفلی زده بود که چند روز در آب ماندند و جوانه نزدند.دوباره سبز کردم. اين بار از "سوپر" نسبتا

2007-03-13T23:20:00.000Z

شماره‌ی 360 ماهنامه فيلم، ويژه‌‌ی نوروز 1386 منشر شد يک شماره ی زيبا و خواندنی ديگر از ماهنامه فيلم با بهاريه ها و نوشته هايی از رسول ملاقلی‌پور، پرويز دوايی، آيدين آغداشلو، احمدرضا احمدی، مسعود كيميايی، رضا كيانيان، سروش صحت، پرويز نوری، محمد حقيقت،

2007-03-13T18:35:00.000Z

اين ترانهاين ترانه ی زيبا را امروز از سايت شبکه يک تلويزيون ايران شنيدم. عاطفی و اثر گذار است و مخصوصاً در ترکيب با تصاوير، عالی است.

2007-03-13T08:39:00.000Z

شرح انزوا و دلشکستگیهميشه آيدين آغداشلو را برای نوشته هايش - که گاهی مثل نقاشی ظريف و پر از جزئياتی است که غير نقاشها نمی توانند ببينند - تحسين کرده ام.امروز، ساليانی پس از آنکه آخرين نوشته های نقاشی وارش را در ماهنامه فيلم درباره عباس کيارستمی و مسعود کيميايی خوانده بودم، کلام او را در گفتگو با راديو زمانه ديدم. درباره ی دلايل انزوا و دلتنگی عليرضا اسپهبد. نقاشی که همين چندهفته پيش به بی رنگی

2007-02-20T23:13:00.000Z

شماره‌ی 359 ماهنامه‌ی فيلم، اسفند 1385 منتشر شد سادگی مطلق است که آدم فکر کند شماره ی اول اسفند ماهنامه فيلم شماره پر مطب و پر محتوايی نيست. شماره ی بعد از جشنواره و قبل از عيد هميشه پر از شگفتی هاست. اين دفعه هم حتما همين طور است.برای اطلاع بيشتراز مطالب اين شماره روی اين لينک کليک کنيد .*امروز را با خواندن خبر درگذشت آقای مانی، از

2007-01-31T19:38:00.000Z

شماره‌ی 358 ماهنامه فيلم، ويژه بيست و پنجمين جشنواره‌ی فيلم فجر منتشر شد شماره ويژه ی ماهنامه فيلم برای بيست و پنجمين جشنواره فيلم فجر به ماه می گويد تو در نيا که من درآمدم. کم کم دارد گوشی دست مان می آيد که من هم آن طورها ها که خيال می کردم

2007-01-24T07:45:00.000Z

برف امروز صبحهرچند که شايد نتوانيد عکس را بينيد.

2007-01-18T23:13:00.000Z

شماره‌ی 357 ماهنامه‌ی فيلم، بهمن‌ماه 1385 منتشر شد گوشه هايی ازفهرست مطالبفلاش‌بك: نقد و نظر خوانندگان مجله درباره‌‌ی مطالب شماره‌های گذشته و نويسندگانشخشت و آينه: جشنواره‌ی گرم/ بايكوت و انفعال فرهنگی/ جور ديگر ديدن/ سير نزولی سالن‌های سينما/ نه آن

2007-01-15T23:05:00.000Z

پنج چهرهاين مطالب را که از جمله کارهای قديمی است، ته کامپيوترم پيدا کردم. بعضی هايش را حتما قبلا در همينجا گذاشته بوده ام. باز هم می گذارم. کی به کی است؟ فعلا که آتش زده ايم به مال مان. ای جوان قديمی دوستدار سينما، بدو که صاحبش ورشکست شد.1لیندا دارنلLinda Darnell[Monetta Eloyse Darnell]تولد: 16 اکتبر 1923 – مرگ: 10 آوریل 1965اگر یک هنرپیشه ی سرشناس نسبت به مرگش نوعی پیش آگهی داشت، این هنرپیشه

2007-01-13T13:26:00.000Z

قربان تو من، دوباره قربان تو من...انگليسی ها، اسکاتلندی ها، برزيلی ها، اسپانيايی ها، مراکشی ها، پرتقالی ها... همه آدمهای خوبی هستند. دوستان خوبی هستند. اما يک ايراد اساسی دارند.وقتی مثلا فيلم ليلای آقای مهرجويی را برای شان نشان می دهی، از همه چيزش خوش شان می آيد. الا اينکه موسيقی اش را درک نمی کنند.اصلا نمی دانند وقتی فرج بال افکن سه تار را در دست می گيرد و يک پنجه ريز می نوازد و کمی از "

2007-01-05T23:55:00.000Z

حاصل من از اين باغبانيمديشب تحت تاثير مطالب شماره اخير ماهنامه فيلم، نشستم يک دور ديگر فيلم هامون آقای داريوش مهرجويی را تماشا کردم. دو نکته ی جالب توجه را که قبلا درنيافته بودم، متوجه شدم. شايد محققان داخلی هم قبلا متوجه شده باشند. اول اينکه وقتی آن روانپزشک آشنا قضيه سرکار خانم را به حميد هامون شيرفهم می کند، آوازی را می شنويم که قبلا هم جای ديگری شنيده ايم: پروردمت به ناز که بنشينمت به پای /

2007-01-01T11:23:00.000Z

طبيعت بی جانتمام صبح ديروز به نخ کردن سوزن گذشت. برای دوختن يک دکمه. و همين من که همين پنجاه و چند سال پيش برای مادربزرگم سوزن نخ می کردم و دعا هديه می گرفتم؛ با همين عينک وريفوکال کاری از پيش نبردم. خدا بگويم چه کارکند اين چينی ها را که اين سوزنها را اينقدر تنگ می سازند. هرچند، يکی از دوستان سالها پيش می گفت که اين سوزنهای وارداتی را از چين می آورند، سوراخش را اينجا رويش کار می گذارند. يعنی کار،

2006-12-23T09:11:00.000Z

شماره‌ی 356 ماهنامه‌ی فيلم، دی‌ماه 1385 منتشر شد نگاهی به برخی از مطلب اين شماره:فلاش‌بك: نقد و نظر خوانندگان مجله درباره‌‌ی مطالب شماره‌های گذشته و نويسندگانشخشت و آينه: مرده‌ای كه سرزنده شد/ فيل در تاريكی/ حاكميت دوگانگی‌ها/ در ستايش «آدم بده» بودن/ حداقل چند نفر؟/ نياز و تمركز/ لذت كشففيلم‌های تازه: آينه (سيامك شايقی)، جعبه‌ی موسيقی (

2006-12-22T09:55:00.000Z

بشقاب پرنده در شب چلهاين عکس را از پشت پنجره گرفتم. موقع صرف ناهار پيش از شب چله. آن بشقاب پرنده ای که می بينيد، عکس چلچراغ توی رستوران است. بيرون همه جا را مه گرفته بود. و اين باغ مصفايی که می بينيد، باغ ما نيست. يعنی ما اصلا باغ نداريم. همه ی دنيا باغ ماست. باغ همان عمه اليزابتی است که توی کتابهای دايرکت متد می نوشتند.*ديشب شب چله بود. با دخترم و دو خانواده ی کوچک از دوستان رفتيم به شهر کوچک و

2006-12-16T22:45:00.000Z

ماهی توی آب آ آ...اَه. اگر بدانی چه کيفی داشت روزی که چهارراه کالج را کشف کردم. و آن يک گله جای پر درخت فاصله ی اين چهار راه تا چهارراه پهلوی را. درختهای اين يک تکه از شاهرضا را هيچ جای ديگر اين خيابان نداشت. و جوبش هميشه يک آب زلال رونده ای داشت که نگو. و مغازه هايش آنقدر تميز و متفاوت بودند که نمی دانی. يک طرفش چند تا مغازه پارچه فروشی بود، با انتشارات فرانکلين که درش توی کوچه باز می شد. با يک

2006-12-09T09:36:00.000Z

چراغهای شب عيدهميشه از اينکه جشن باشد، خوشم می آيد. هميشه از اينکه همه جا جشن باشد، خوشم می آيد.اين عکس را ديشب در خانه ی يکی از دوستانم گرفتم. وقتی چراغانی است، آدم احساس خوشی دارد. و آرزو می کند همه جا چراغانی باشد. بچه که بوديم، زياد چراغانی می شد. جشنهای دينی زياد بود. جشنها و تعطيلات ملی هم زياد بود. يا آدم حالا که خيلی سال از همه چيز فاصله گرفته اين طور به نظرش می آيد. شبهای عيد، آنها که

2006-12-04T22:49:00.000Z

بانی و کلايد و دوسه نفر ديگرهفته ی پيش را تعطيل بودم و استراحت می کردم. به اين معنی که فقط صبح های زود يک ساعت کار می کردم، بعد صبحانه را آماده می کردم و -ناچار- می خوردم. (چونکه خيلی بی معنی است که آدم صبحانه حاضر کند و نخورد)و بعد از رفت و روب و جارو پارو و شست و شو يا در حين انجام اين کارها ناهار را حاضر می کردم و البته می خوردم. بعد از ظهر گردشی در کتابفروشی ها می کردم و تمام تلاشم را به کار

2006-11-25T09:39:00.000Z

شماره‌ی 355 ماهنامه‌ی فيلم، آذر 1385 منتشر شد نگاهی به مطالب اين شماره :نقد فيلم:ستاره می‌شود (فريدون جيرانی) و گفت‌وگو با كارگردان و بازيگرش عزت‌الله انتظامی/ چه كسی امير را كشت؟ (مهدی كرم‌پور)/ وقتی همه خواب بودند (فريدون حسن‌پور)/ بادی كه بر

2006-11-19T12:21:00.000Z

پائيز در قبيله ی شاينراه گم کرده، از راه دور آمده اند. تا قلب اين جزيره ی پائيزی. يکی دو يکشنبه پيشترديدم شان. درست در وسط شهر....و دلش را می نوازد آرام با تتمه ی آنچه از آن اسپانيولی که بيست و چند سال پيش يادگرفته بودم با يکی شان حرف زدم. گفت ما انگليسی هاآوازهای غم انگيز را خوب درک می کنيم. راست می گفت: "ما انگليسی ها..."رقصی چنين ميانه ی ميدانو به چرخ درآمد و غوغا کردپائيز آنسوترک پائيز، آتش

2006-11-13T10:37:00.000Z

هوای هزار گونه دگرگونیهر صد سال يک بار هوس قهوه ی ترک می کنم. آنطور که دوستان آسوريم يادم داده اند. هزار سال پيش.اينطرفها پيدا نمی شود. واگر بشود اسمش قهوه ی لبنانی است. يا عربی. بعضی وقتها هم يونانی. و هيچکدامش آنی نيست که در خيابان نادری، در کوچه پسکوچه های خيابان بهار و لارستان و جم، بويش از خانه های ارمنی نشين و دکه های کوچک نجيب می آمد.با ضرب و زور درستش می کنم. تمام حواسم را جمع می کنم که

2006-11-11T12:21:00.000Z

دو کلمه از پای ديگ آشبعد از يک هفته ی خيلی سخت، نصف صبح امروز را - پس از خواندن روزنامه های معتبر جزيره و جهان و متاسفانه باخبرشدن از درگذشت جک پالانس بازيگر مشهور نقشهای دوم در وسترنهای کلاسيک - پای ديگ آش رشته که تمثال مبارک آن را می بينيد گذراندم. آن قابلمه ی کوچک کناری بخشی از بساط باقلاپلو با گوشت است که در آن يک قطعه گوشت شانه ی گوسفند که احتمالا همانی است که در ايران به آن "سردست" می گويند

2006-11-03T19:54:00.000Z

آن يکی پريد از فراز آشيان فاخته*خواهم روم به ميکده گريان و دادخواهکز دست غم خلاص من آنجا مگر شود**يکی از عزيزانم، آقای رضا طراز، چند روز پيش درگذشت. باجناقم بود. يک مرد نازنين. که از زندگی - هم روی زمين و هم در آسمان - لذت برد، اما در آخر عمر بسيار درد کشيد. و سرانجام رفت. آنگونه که همه خواهيم رفت.بيش از بيست سال، هرگاه مرا می ديد، منتظر يک خبر بود. اما آن را که خبرشد، خبری باز نيامد..يادش به خير

2006-10-29T12:45:00.000Z

"مزايای منفی" درازمدت نان فتوکپیدر تهران يک جور نان لواش بود که عوام از آن به نام "نان متری" ياد می کردند و اهل ذوق آن را "نان فتوکپی" می ناميدند. يکی از دوستان مرحوم مان هم که در کار چاپ و نشر بود، يک بار از آن به عنوان "نان پرفراژ دار" ياد کرد.يادم می آيد که سرکار عليه حاج خانم ما همان موقع می فرمودند اين نان را نبايد خورد چون با آرد ذرّت عمل می آيد و زود هضم می شود و آدم را گرسنه باقی می گذارد

2006-10-23T16:56:00.000Z

شماره تازه ی ماهنامه فيلم ويژه ی آبان اولا که شماره ی تازه ی ماهنامه فيلم منتشر شده. طالبين بشتابند تا ناياب نشده و مثل دو شماره گذشته به ما هم نرسيده؛ برای خودشان فراهم کنند.عجالتاً برای باخبر شدن از کم و کيف و شرح و بسط آنچه در اين شماره ی - حتماً - خواندنی ماهنامه فيلم آمده، اينجا را ببينيد.ثانياً يکی از دوستان برای من يک اس ام اس فارسی مشتمل بر دعای حضرت يونس فرستاده و سفارش کرده که آن را

2006-10-13T14:19:00.000Z

دور از چشم نيوتن سر کوچه ی ما، دور از چشم اسحق نيوتن، سيب از درخت می افتد و ميوه ی عنابی رنگ درخت کناری، البته عناب استگل کوکب از زير چتر نمی دانم اسم اين گل واقعا کوکب است يا نه. مادرم اين گل رادوست داشت و تابستانها که يکی دوماه به شمشک می رفتيم،تمام دور حياط را کوکب می کاشت. اگر اسمش واقعا کوکب است...

2006-10-07T12:19:00.000Z

اگر عکس نباشد... روزنامه ی اينديپندنت امروز و فردا مجموعه ای از برگزيده ی مطالب و عکسهای تاريخ کوتاه بيست ساله اش را به همراه روزنامه منتشر می کند. بيست سال عمر برای يک روزنامه در بريتانيا واقعا کوتاه است. روزنامه برای اينکه قديمی باشد بايد دست کم دويست سال سابقه ی انتشار داشته باشد. در ميان عکسهای امروز، يک عکس خيلی قشنگ از هربی نات هست که در سال 1989 چاپ شده و سربازی را نشان می دهد که نبش کوچه

2006-10-06T21:26:00.000Z

جنين کنند بزرگاندر گفتگوی خواندنی سيروس علی نژاد با نجف دريابندری، در آخرين پرسش و پاسخ، يک بار ديگر اين ترديد مطرح می شود که آيا نويسنده ای به نام ويل کاپی اصلا وجود دارد يا نه.بله. ويل کاپی وجود دارد و کتاب "زوال و سقوط عملا همه کس" که کتاب "جنين کنند بزرگان" را آقای دريابندری از آن ترجمه کرده اند بارها چاپ شده و اتفاقا از آن کتابهايی است که درست مثل ترجمه ی فارسی اش بسيار شيرين است و خيلی ها -

2006-10-05T07:25:00.000Z

آخر خط که می رسیم، خطو درازش می کنن ...کمک کنين هلش بديم چرخ ستاره پنچرهتو آسمون شهری که ستاره برق خنجرهگلدون خشک و خالی رو بذار کنار پنجرهبلکه با ديدنش يه شب وا بشه چند تا حنجرهبه ما که خسته ايم بگه خونه بهار کدوم وره ...*تو شهرمون - آخ بمیرم - چشم ستاره کور شدهمسافر امید مون رفته از اینجا دور شدهکاش تو فضای چشم مون پیدا بشه یه شاپرهبه ما که خسته ایم بگه خونه بهار کدوم وره ...*کنار تنگ ماهیا

2006-10-02T08:18:00.000Z

متن سخنراني استاد عزت الله انتظامي در مقر يونسكو"من عزتم ... عزت الله انتظامي. 82 سالم است و تقريبا 65 سال است كه نمايش مي دهم. نمايش هاي تلويزيوني .. آه چه قدر تئاتر بازي كردم. بيش از چهل فيلم بازي كرده ام . انتخاب كرده ام ، هر كاري راقبول نكرده ام ... و حالا اينجا هستم ... بچه سنگلج ... توي يونسكو ... "

2006-09-30T08:40:00.000Z

يک بامداد شنبهخواب ديدم در خانه ی مادرم بيدار شده ام. صبح يک روز آخر تابستان. نور از لای پرده ی حصيری به درون می آيد و روی ديوار و قالی جوشقان شيارهای اريب می اندازد. مارمولکی هشيار، در يک گوشه ی آفتابی از ديوار بالا می رود. استکان چای روی ميز شيشه ای بخار می کند. از جا بلند می شوم. می روم کنار پنجره. صدای غم انگيز قمری، صدای درهم گنجشکها، صدای بازی بچه ها در کوچه، صدای راديو در طبقه ی پائين،

2006-09-29T07:22:00.000Z

پنجاهمين دوره جشنواره ی فيلم لندن تنها دو فيلم ايرانی دارد. يکی نسبتا ناشناخته است و ديگری را هم همه قبلا ديده اند.شصتمين سال تاسيس راديو 3 بی بی سیو يک الگوی خوب و جمع و جور ومختصر و مفيد برای برگزاری سالگردهای مشابه.راديو زمانهرمز موفقيتش تا اينجا در همزبانی با مخاطبی است که به دقت تعريف شده است. علمای دانش رسانه حالا بايد کنار سرفصل "مخاطب شناسی" به نشانه ی اهميت آن، سه تا ستاره بگذارند.

2006-09-26T19:21:00.000Z

پماد اکبر و فرهنگ کيميا و عطر سنبلچشم ما روشن! سه کتاب که از تهران خواسته بودم؛ رسيد. البته حاج خانم لطف کرده و همراه کتابها مقداری زيره و يک پماد اکبر هم برای من فرستاده اند که عجالتاً کتابها عطر زيره گرفته اند.فرهنگ کيميا ی استاد دانشمندم زنده ياد کريم امامی حالا با اسانس زيره روی ميز است. کتاب شيرين عطر سنبل، عطرکاج فيروزه خانم جزايری هم به وجه ايضا با بوی زيره. اين دو کتاب را دوستی زحمت کشيده

2006-09-22T21:00:00.000Z

شماره‌ی 352 ماهنامه‌ی فيلم، مهر 1385 منتشر شدنگاهی به مطالب اين شماره ی ماهنامه فيلم

2006-09-11T11:18:00.000Z

ماهنامه فيلم و يک شماره ی "استثنايی" تر از هميشهاين شماره ی ماهنامه فيلم، شماره ی ويژه ی روز ملی سينماست. و آنطور که به ما گفته اند پر از عکسهای قشنگ و کمياب و خاطره انگيز و خلاصه استثنايی است.از قراری که در اينجا آمده، در اين شماره دهها مطلب خواندنی چاپ شده، از جمله اين مطالب:پرونده‌ي يك موضوع:«فيلم‌درفيلم» در سينماي ايرانهمه‌ی مردان سينما: مروری بر حضور شخصيت‌های سينمايی در سينمای ايرانبگومگوی

2006-08-27T08:25:00.000Z

اوراق تازه ياب از منشأت کوکب هدايتاين تک برگ از منشأت استاد کوکب هدايت را در جست و جويی به سبک استاد ايرج افشار در زير شيروانی پيدا کرديم.از عجايب روزگار آنکه استاد ما سرکار خانم دکتر هدايت هم - که اميدوارم هر کجا هستند، تندرست و دلخوش باشند و روزگار به مراد ايشان بگذرد - مثل خود ما که شاگرد ناچيز و انگشت کوچکه ی ايشان محسوب می شويم؛ از هواخواهان مسعود مهرابی و جمال اميد هستند.تاريخ مطلب البته

2006-08-22T21:27:00.000Z

شماره‌ی 350 ماهنامه‌ی فيلم، شهريور 1385 منتشر شد نگاهی به برخی از مطالب اين شماره به نقل از وبلاگ مسعود مهرابی:فروش يك ميلياردی «آتش‌بس»، جشن پيروزی زنانه /عليرضا محمودی: …مهم ترين دليل برای زنانه بودن فيلم آتش‌بس ربطي به سابقه‌ی خانم ميلاني و آثار گذشته‌اش ندارد. در آتش‌بس حقوق زنان و برابری مرد و زن به اندازه‌ی بطری‌های آب سنگين در فيلم بدنام هيچكاك اهميت دارد...از گفت‌وگو با ابراهيم حاتمی‌كيا

2006-08-19T12:48:00.000Z

...خدا می رساند زهر جا که هستامروز هم شنبه ی سردی بود. با چند دور رگبار و رعد و برق. اين شنبه را به جمع و جور کردن موسيقی و عمل آوردن آبگوشت گذراندم. درست کردن، يا بقولی ساختن آبگوشت بسيار ساده است. درست کردن آبگوشت را از استاد علی خسروی که نقاش و گرافيست و بخصوص چهره نگار درجه اولی است و در شناخت موسيقی ايرانی و چند چيز ديگر هم دستی دارد آموخته ام. استاد خسروی غير از تکچهره هايی که از بزرگان علم

2006-08-12T12:08:00.000Z

سنگ آسمانیخيلی سال پيش، موقعی که کلاس چهارم يا پنجم دبستان بودم، يکدفعه روزنامه ها نوشتند که قرار است يک سنگ آسمانی با زمين برخورد کند. کم کم در خبرها به اين موضوع شاخ و برگ داده شد و حتی يک بار خبر سقوط قريب الوقوع سنگ آسمانی از راديو هم پخش شد. مدتی بعد، روزنامه ها تاريخ سقوط سنگ را هم تعيين کردند. يک روز پنجشنبه ی تابستانی. اندازه ی سنگ را هم نوشتند به قدری بزرگ است که بطور کلی کره ی زمين را

2006-08-05T07:20:00.000Z

يک، دو، سه... يک صدای تازه

2006-07-29T18:06:00.000Z

اوف!اَه. لعنتی. درست همان انگشتی که اينهمه لازمش داشتم.اگر در آغاز اين قرن ...اگر در ابتدای قرن چهاردهم خورشيدی که مرحوم حسين گلِ گلاب داشت سرود ملی را تصنيف می کرد دستم به جايی بند بود، می گفتم هر طور شده اسم قرمه سبزی را در سرود بگنجاند. يعنی برای من چندان فرقی نمی کند. اين آقای دکتر ايوب قزوينی اصرار دارد. ... و نمی گويد چرا.کرگدن نامهستون کرگدن نامه ی استاد آسيد علی ميرفتاح را در روزنامه شرق

2006-07-22T22:05:00.000Z

شماره‌ی 349 ماهنامه‌ی فيلم، مرداد 1385 منتشر شد ماهنامه فيلم ويژه ی چله ی تابستان منتشر شد. اين تازه فهرست مطالب اين شماره از ماهنامه فيلم است. برای اطلاعات بيشتر درباره ی اين شماره، اينجا را ببينيد. بيشتر از آن، در خود ماهنامه:فلاش‌بك: نقد و نظر خوانندگان مجله درباره‌ی مطالب شماره‌های گذشته و نويسندگانشخشت و آينه: بادكنك تركيد/ اندر معنای شورشی بودن/ عارضه‌ی جوّگرفتگی/ كمربندها را باز

2006-07-10T15:39:00.000Z

Monday, July 10, 2006 شب نهصد و شصت و چهارم: فرار از تله فرار از تله را در سينمای پارامونت ديدم. در سينمای پارامونت شيراز. در چهارراه پارامونت که قبلا اسمش احتمالا چهارراه مشيرفاطمی بود. (حالا اگر بعدا معلوم شد چهارراه مشير فاطمی يک چهارراه بالاتر يا پائينتر است؛ خودتان را نکشيد. خُب باشد. )اوج موج نو بود.

2006-07-01T18:55:00.000Z

در جستجوی نرگسساعاتی از صبح گرم اين شنبه را در يکی از محله هایهندی نشين لندن گذراندم.اينحا ورودی ايستگاه راه آهن آن استو اينجا سينمای هيمالياست. از معدود سالنهای به جا مانده از سينماهای کاملا هندی اين بخشی از بازار تره بار محله است و اينجا معبد امروزی آن معبد و مقصد من اما اينجا بود. جايی که به جستجویبخشی از کودکی ام آمده بودم. به جستجوی نرگس و راج کاپور و دليپ کومار.جستجوی بخشی پرهيجان از تاريخ

2006-06-30T17:48:00.000Z

روز مرخصی تک تير انداز در اين چند روزه ی مرخصی يک روز هم به ديدار از نمايشگاه هنر خاور ميانه و آثار موسوم به "کلمات در هنر" يا "کلمات در نقاشی" يا همان نقاشيخط خودمان گذشت. چند تايی هم کار از هندمندان ايرانی مانند آقايان احصايی، تناولی و زنده رودی در نمايشگاه بود. در آن ميان، "هيچ" های تناولی از همه چشمگيرتر بود و به بيرون از گالری هم راه پيدا کرده بود.چند تايی کارت از آثار نمايش داده شده خريدم و

2006-06-30T15:38:00.000Z

Friday, June 30, 2006 شب نهصد و شصت و پنجم: دشت سرخ بدون احتساب دو وسترن ايتاليايی - اسپانيايی محمدعلی فردين و غلامرضا فاضلی، اين تا آنجا که می دانم يکی از سه وسترن ساخت ايرانِ سينمای ايران است. اين يکی استثنائا رنگی است و کارگردان و احتمالا برخی ديگر از عوامل سازنده اش خارجی هستند. از لبنان آمده اند.تنها

2006-06-09T21:00:00.000Z

هزار و يک شب / شب نهصد و شصت و هشتم: دختران بامعرفت از چند هفته جلوتر عکس و تفصيلات فيلم روی تابلوهای راهروی باريک سينما مراد هست. مثل همه ی فيلمها کمی کمدی است، کمی بزن بزن، کمی اخلاقی و کمی اجتماعی.هفت تا دخترخانم در لباس مردانه. آنهم لباس جاهلی. چه شود. باری. بگذريم.تفسيرهای فمينيستی و بررسی های جنسگونگی گرايانه و اينها هنوز برای دنيا به اندازه ی بيست سال و برای ايران به اندازه ی نزديک به سی

2006-06-04T09:24:00.000Z

"بار ديگر شهری که دوست می داشتم" عجيب است که بعضی از اهالی آکسفورد اين شهر را دوست ندارند. من کشته مرده ی آنم. ديروز برای يک فيلمبرداری از نوع هم فال و هم تماشا در آکسفورد بودم.کشته ی اين کوچه های باريکم. دلم می خواهد بدانم به کجا می رسنداين نيو تی اتر در واقع يک سالن قديمی استوسط کار، سری به بزرگترين کتاب فروشی شهر زدم تا کتابی را برای يکی از دوستان پيدا کنم. نداشتند!عبور از برابر مرکز مطالعات

2006-05-09T15:36:00.000Z

Tuesday, May 09, 2006 شب نهصد و شصت و نهم: چرخ و فلک در كمركش خيابان لاله زار نو ، وقتي قنادي معيلي را سر چهار راه استانبول پشت سر بگذاريد، از كنار سينماي زيباي متروپل و سردر ورودي آن عبور كنيد، كه در ميان قيل و قال دستفروشها و دلالها و سر و صداي ترافيك مركز شهر تهران زير لايه اي از دود كمتر نشاني از شكوه

2006-05-01T06:54:00.000Z

حالا صدای من مياد؟يک جور تلفن بود که با قوطی خالی کبريت و گاهی هم با قوطی واکس يا قوطی های کوچک ديگر درست می کرديم. خيلی ساده بود. دوتا قوطی را با يک رشته نخ به هم می بستيم. معمولا نخ را از وسط قوطی رد می کرديم و برای اينکه درنرود يک تکه چوب کوچک به اندازه ی چوب کبريت به آن می بستيم.طول نخ، گاهی دو سه متر بود. گاهی هم تمام يک قرقره نخ را که بنا بر نوشته ی روی آن نود يارد طول داشت - که بعد ها

2006-04-29T20:34:00.000Z

جشنواره ی غذا امروز از آن روزهای تعطيلی بود که طبق معمول در آن بيشتر از روزهای عادی کار کردم. حدود ظهر داشتم کنار رودخانه گردش می کردم و فيلم می گرفتم که گفتند بايد پشت کامپيوتر برگردم و کاری را راه بيندازم. برگشتم.دم غروب با دخترم رفتيم به شهرک "هنلی آن تمس" که از هوای بهاری استفاده کنيم که ديدم در آنجا جشنواره ی غذا برپاست. جای شما خالی تماشا کرديم...در خبر ها ديدم که از استاد رضا سيد حسينی و